Afgelopen zaterdag stortte ik me weer op het cryptogram in het AD. Ik was goed in vorm, vond de ene na de ander oplossing en uiteindelijk bleef er nog één omschrijving over: ‘bindmiddel dat inactief is’, vier letters, de eerste een T en de derde een U.
Het woord ‘touw’ kwam bij me op; ik vond dat ‘bindmiddel’ een leuke cryptische omschrijving was. Maar de omschrijving ‘inactief’ kon ik niet plaatsen en mijn verstand weigerde daarom ‘touw’ te accepteren. In mijn hoofd ging ik alle mogelijke lettercombinaties na, maar kwam alleen op truc, trui en trut, en dat was het allemaal zeker niet.
Na verwoede pogingen van mijn ratio om dat ene woord te vinden, liet ik het uiteindelijk los en ik ging over tot de orde van de dag.
’s Avonds laat, net voordat ik in slaap viel, schoot het me te binnen: “in touw zijn”. De omschrijving ‘in-actief’ duidde op de uitdrukking “in touw zijn”. Mijn eerste ingeving – ‘touw’ – bleek dus correct, maar pas toen mijn verstand zich uitschakelde, begreep ik waarom.
De volgende dag besefte ik dat dit een aardige metafoor was voor het werk van coach of therapeut.
Veel cliënten blijven in hun hoofd zitten en hebben moeite bij hun gevoel te komen. Ze zoeken de oplossing in de buitenwereld en kunnen niet bij hun eigen intuïtieve antwoorden. Nadenken, bewustwording en bewuste verandering kan helpen, maar vaak ook niet of maar tijdelijk.
Net als bij het cryptogram, schiet onze bewuste geest bij de echt lastige vragen vaak tekort en komt het antwoord uit ons creatieve en intuïtieve onbewuste.
