Ooit zei ik in de masteropleiding De Oplossing in het Onbewuste tegen de groep: “Ik leer jullie heel veel en daarvan gebruik je zo weinig mogelijk.”
Deze paradox riep wat verwarring en het nodige gelach op, maar uiteindelijk werd het wel duidelijk.
Hoe meer kennis en kunde je als coach of therapeut hebt, des te zelfverzekerder je je voelt. Op den duur heb je op elke vraag een antwoord en voor elk probleem een techniek in huis. Maar moet je die ook allemaal inzetten?
Je kunt het vergelijken met martial arts. Een beginnende vechtsporter kan nog weinig en zet alles in om de wedstrijd te winnen. Een gevorderde kan al veel meer en heeft maar een deel daarvan nodig om te winnen. De meester kan alles, heeft daarvan maar een klein beetje nodig. Hij straalt kracht en zekerheid en uit en de tegenstander geeft zich al gauw gewonnen.
Deze metafoor gaat niet helemaal op, want cliënten zijn natuurlijk geen tegenstanders. Toch is het principe hetzelfde. Hoe meer je als coach of therapeut weet en kunt, des te meer rust, zekerheid en vertrouwen je uitstraalt. Jouw cliënt voelt dit en durft zich te openen en zich te laten: in zijn kwetsbaarheid en in zijn kracht. Jij kent allerlei technieken, interventies en modellen en je gebruikt ze zo weinig mogelijk. Net genoeg om het zelfhelende proces van de cliënt op gang te brengen en gaande te houden.
Uiteindelijk ‘wint’ de cliënt!
