Danielle

Ik begin elke dag met een paar koppen witte thee. Die wordt gemaakt van de jonge knoppen van de theeplant, is minimaal bewerkt en daardoor heel mild én gezond. Geen cafeïneshot, maar een zachte opkikker. Een weldaad voor je lichaam.

Een tijdje terug schoof ik als gast aan bij Sergio van der Pluijm voor een gesprek waarin we spraken over wat er gebeurt als je taal niet gebruikt om te sturen, maar om ruimte te maken.

Afgelopen zaterdag stortte ik me weer op het cryptogram in het AD. Ik was goed in vorm, vond de ene na de ander oplossing en uiteindelijk bleef er nog één omschrijving over: ‘bindmiddel dat inactief is’, vier letters, de eerste een T en de derde een U.

Wat gebeurt er als je een schip vol schurftzalf naar Zuidoost-Azië stuurt? Dat was zaterdagavond de scène-opdracht bij een voorstelling improvisatietheater.  

Ik zat in de zaal met mijn vriendin. Absurd? Zeker. Maar wat er toen gebeurde was magisch.

Ik eet grotendeels vegetarisch. Niet uit principe. Ook niet omdat ik mezelf als vegetariër zie. Maar omdat mijn lichaam niet vraagt om vlees. En omdat ik weet waar het vandaan komt.

We hadden koeien. En een erf. En altijd veel te doen.

Al kind groeide ik op op een boerderij. Nou ja, een boerderijtje, met vier koeien, wat kippen en een paard. Ik leerde op mijn achtste al met de hand melken, bij Betsy, de koe die het beste stil stond. De aardappels…