We doen het allemaal wel eens: iets werkt niet, dus proberen we het nóg een keer, maar nu harder, langer of nadrukkelijker. We gaan door op hetzelfde spoor.
Bijvoorbeeld:
- Iemand luistert niet → je gaat harder praten.
- Je partner zit ergens mee → je blijft adviezen geven.
- Je kind jengelt → jij zegt streng ‘dat het gewoon bedtijd is’.
Ook als coach of therapeut kan je dit overkomen. Je volgt een spoor op grond van je diagnose, werkmodel of protocol. Als het niet werkt, doe je meer van hetzelfde. Het risico is dan dat je:
- steeds harder gaat werken,
- toenemende weerstand oproept,
- moeizaam verder komt.
Soms eindig je op een dood spoor.
Hoe weet je of je op het goede spoor zit?
Door voortdurend de bewuste én onbewuste reacties van je cliënt te observeren. Veel coaches en therapeuten zijn bedreven in het eerste, maar hebben moeite met het laatste. Ze hebben niet geleerd om onbewuste signalen te herkennen. Die laten zich vooral zien via lichaamstaal: verandering van houding, subtiele gebaren, gezichtsuitdrukkingen, slikken, blozen, zuchten. Allemaal mogelijke uitingen van onbewuste processen.
Hoe kun je lichaamstaal benutten?
In veel vakgebieden wordt aan lichaamstaal een algemene betekenis toegekend. Bijvoorbeeld: ‘als je met je armen over elkaar zit, dan heb je een gesloten houding’. Het risico hiervan is dat de algemene duiding voor jouw cliënt niet klopt en je op het verkeerde spoor belandt.
In de Ericksoniaanse hypnotherapie wordt lichaamstaal gezien als unieke feedback van het onbewuste. Het is een boodschap aan jou als therapeut of coach en telkens een ingang voor je volgende vraag, suggestie of interventie.
Op deze manier blijf je op het juiste spoor: het spoor dat leidt tot de kern van het probleem en tot de oplossing.
