Loop ik tijdens mijn vakantie toch zomaar Albert Einstein tegen het lijf! Oké… niet tegen het levende lijf, natuurlijk – Einstein is al ruim 70 jaar dood. Maar wel tegen zijn standbeeld in Bern, de stad waar hij jaren heeft gewoond. Ja, dan moet je toch even met hem op de foto.

Wat gebeurt er als je een schip vol schurftzalf naar Zuidoost-Azië stuurt? Dat was zaterdagavond de scène-opdracht bij een voorstelling improvisatietheater.   Ik zat in de zaal met mijn vriendin. Absurd? Zeker. Maar wat er toen gebeurde was magisch.

Ik eet grotendeels vegetarisch. Niet uit principe. Ook niet omdat ik mezelf als vegetariër zie. Maar omdat mijn lichaam niet vraagt om vlees. En omdat ik weet waar het vandaan komt.

We hadden koeien. En een erf. En altijd veel te doen. Al kind groeide ik op op een boerderij. Nou ja, een boerderijtje, met vier koeien, wat kippen en een paard. Ik leerde op mijn achtste al met de hand melken, bij Betsy, de koe die het beste stil stond. De aardappels...

Vroeger feestte ik tot diep in de nacht – met rijkelijk bier, kroketten en veel sterke verhalen. Ooit trok ik drie maanden door Frankrijk in een oude Toyota. Later volgde ik een opleiding in New York en ging ik op wandelvakantie in Alaska en Peru. Nu....

In twee eerder blogs beschreef ik hoe mensen vage concepten concreet maken door ze te koppelen aan objecten resp. personages. Maar er is nog een manier om vage concepten concreet te maken: door ze te koppelen aan dieren. Dit proces noemen we animalisatie.