We doen het allemaal wel eens: iets werkt niet, dus proberen we het nóg een keer, maar nu harder, langer of nadrukkelijker. We gaan door op hetzelfde spoor.
Sommige coaches en therapeuten zien ertegen op om een collega als cliënt aan te nemen. Eerlijk gezegd liep ik hier in mijn beginjaren zelf ook tegenaan.
In een vorige blog vertelde ik hoe de toestemming of het verzoek om dingen te verzwijgen er juist toe kan leiden dat een cliënt dingen wil delen. Maar het werkt niet altijd.
In reguliere GGZ staat de geest centraal bij de behandeling van psychische of psychosomatische problemen. In de complementaire zorg zijn er diverse benaderingen waarbij het lichaam centraal staat, zoals acupunctuur, haptotherapie en bio-energetica. In de Ericksoniaanse hypnotherapie zijn beide richtingen met elkaar verweven.
In een van mijn vorige blogs schreef ik over de focus van therapie of coaching wat betreft tijdsperioden: heden, verleden of toekomst. Vandaag gaat het over de focus qua ervaringsniveau. Hierbij maak ik gebruik van logische niveaus van de NLP-goeroe Robert Dils.
Mensen denken heel verschillend over de tijdsperiode waar je het beste aandacht op kunt richten: het heden, het verleden of de toekomst. Wil je genieten van het moment of je juist richten op een toekomstig doel? Moet je het verleden loslaten of het juist in gedachten houden om ervan te leren?