Het slimme onbewuste. Deel 4

Dit is alweer de vierde post over het slimme onbewuste. In deel drie legde ik uit dat het bewuste vooral goed is in π’‚π’π’‚π’π’šπ’”π’†π’“π’†π’  en het onbewuste in π’”π’šπ’π’•π’‰π’†π’•π’Šπ’”π’†π’“π’†π’. 

Een ander verschil is dat het bewuste denkt in termen van π’π’π’“π’›π’‚π’‚π’Œ-π’ˆπ’†π’—π’π’π’ˆ, terwijl het onbewuste π’”π’šπ’”π’•π’†π’Žπ’Šπ’”π’„π’‰ en π’‰π’π’π’Šπ’”π’•π’Šπ’”π’„π’‰ denkt. Het oorzaak-gevolg denken werkt prima in de concrete/fysieke wereld bijvoorbeeld: 

⋆ Als de temperatuur daalt onder het vriespunt, dan verandert water in ijs. 
⋆ Als je een baksteen loslaat, dan valt hij naar beneden.
⋆ Als je je vinger in een vlam houdt, dan voel je pijn. 
⋆ Als je meer sport, krijg je een betere conditie.

Zo zijn er talloze oorzaak-gevolg-koppelingen die min of meer constant en universeel zijn. In de psychisch/emotionele wereld schiet het oorzaak-gevolg denken te kort. Iemands welzijn en functioneren is niet te vangen een simpel oorzaak-gevolg model. Het is een complex samenspel van waarneming, interpretatie, herinnering, verwachting, overtuiging en lichamelijke reacties. Het onbewuste kan daar beter mee omgaan dan het bewuste.

Hier een voorbeeld uit mijn praktijk. 
Martijn (niet zijn echte naam) is begin dertig en moet in zijn nieuwe functie als teamleider vaak presentaties geven. Hij is telkens zenuwachtig en begint steeds meer te twijfelen aan zijn nieuwe rol. Wat blijkt? Martijn verwacht kritische vragen en interpreteert die, onbewust, als afwijzing. Ze doen hem denken aan eerdere presentaties die misgingen. Hij verwacht dat het opnieuw mis zal gaan en dat hij zal gaan zweten en trillen. Dat herinnert hem, weer onbewust, aan een spreekbeurt op school toen hij werd uitgelachen. Martijn zit gevangen in een onbewust samenspel van negatieve gedachten en gevoelens. Bewuste pogingen om daaruit te komen hebben niet gewerkt.  

In enkele hypnotische sessies geef ik zijn onbewuste de opdracht om zijn nare herinneringen te verwerken en een nieuw innerlijk samenspel te ontwikkelen. Eentje van positieve gedachten, gevoelens en reacties. Dit werkt en tot zijn eigen verassing is Martijn bij zijn volgende presentatie kalm en zelfverzekerd. Hij is nu blij met zijn nieuwe functie.